Ο Δημήτρης Ανδρικόπουλος γεννήθηκε στην Λάρισα το 1971.

Εκεί άρχισε τις μουσικές του σπουδές στην Βιόλα και τα θεωρητικά αποκτώντας το 1989 το πτυχίο Αρμονίας και το πτυχίο Ενοργάνωσης.Τις μουσικές του σπουδές στην Ελλάδα ολοκλήρωσε αργότερα στην Αθήνα αποκτώντας το 1992 το Δίπλωμα Βιόλας στην τάξη του κ. Γ. Βατικιώτη όπως επίσης και το Πτυχίο Αντίστιξης στην τάξη του κ. Α. Αμαραντίδη.

Συνέχισε τις μουσικές του σπουδές σαν Βιολιστής στην Ολλανδία και συγκεκριμένα στην Ανώτατη Ακαδημία Μουσικής της Ουτρέχτης με τον Ron Ephrat όπου απέκτησε το Διδασκαλικό Δίπλωμα το 1996 και έπειτα στην Ανώτατη Ακαδημία Μουσικής του Μάαστριχ με καθηγητή τον Henk Guittard όπου απέκτησε το Σολιστικό Δίπλωμα το 1998 συνεχίζωντας μεταπτυχιακά τις σπουδές του, ειδικευόμενοςστην Μουσική Δωματίου 20ου αιώνα, τις οποίες ολοκλήρωσε το 2000.

Έχει πάρει μέρος σε σεμινάρια βιόλας και μουσικήςδωματίου με καθηγητές μ.α. Γ. Χατζηνίκο, L. David, A. Reshnikovsky, V. Liberman, N. Imai, Ch. A. Linale (Orpheus Quartet).

Σαν βιολιστής έχει συνεργαστεί με πολλές ορχήστρες και σύνολα μουσικής δωματίου τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό όπως Δημοτική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, Ορχήστρα των Χρωμάτων, Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, Εθνική Λυρική Σκηνή, Radio Symphonie Orkest (Netherlands), Nederlands Philharmonisch Orkest, Limburgs Symphonie Orkest (Maastricht), Nieuwe Ensemble, Las Palmas Philharmonic Orchestra κ.α.

Παράλληλα τις σπουδές του στην Βιόλα, άρχισε τις σπουδές του στην Σύνθεση στην Ανώτατη Ακαδημία Μουσικής της Ουτρέχτης με τον Tristan Keuris και μετά τον θάνατο του παραπάνω, στην Ανώτατη Ακαδημία Μουσικής και Χορού του Ρότερνταμ με καθηγητή τον Claas de Vries, τις οποίες ολοκλήρωσε τον Δεκέμβριο του 2001.

To 1996 επιλέχθηκε και πήρε μέρος σε ένα πρόγραμμα που οργανώθηκε από την Κρατική Ολλανδική Τηλεόραση σχετικά με νέους συνθέτες οι οποίοι ζουν και εργάζονται στην Ολλανδία. Το 1997 κέρδισε το Έξτρα Βραβείο στον Διαγωνισμό Σύνθεσης Εκκλησιαστικής Μουσικής με το έργο του "De Profundis" για Πιάνο, Εκκλησιαστικό Όργανο, Κρουστά και Χορωδία.

Ένας από τους κύριους στόχους στην μουσική του είναι η αλληλοεπίδραση του "ηλεκτρονικού" και του "ακουστικού" κόσμου. Μια από τις πρώτες προσπάθειες στην κατεύθυνση αυτή είναι το "Nuances of Blue" (2000) για Σοπράνο, Live Electronics και Χορό και "Bati no portao do tempo perdido" (2002, Vredenburg, Ουτρέχτη) το οποίο γράφτηκε για το Rosa Ensemble και στη συνέχεια "Αριάδνη" (2003 Μααστρίχτ) για Σοπράνο, Βιολοντσέλλο και Ηλεκτρονικά, " Έως " (2003, Αθήνα, Ινστιτούτο Γκαίτε) για Πιάνο και Ηλεκτρονικά, "Cassandra's Tales" (2004 Αμστερντάμ) για Όμποε, Κλαρινέτο, Φαγκότο και Ηλεκτρονικά.

Έχει επίσης συνεργαστεί με την ομάδα Μουσικού Θεάτρου "Walpurgis" (2002-2004 Αμβέρσα, Βέλγιο), Dance Collective DC2High ( 2004, Ουτρέχτη, Ολλανδία), "Staal" (2004, διάφορες παραστάσεις σε Ολλανδία και Βέλγιο) για Ηλεκτρονικά και Χορό, "Ik" (2004, Ensamble Emmanon, Λάουκ, Βέλγιο) για Κλαρινέτο Σόλο και Σύνολο.

Τον Μάιο του 2002 κέρδισε το NOG Βραβείο Νέων Συνθετών 2002 για το έργο του "Αντιπαράθεσις" για Βιολί Σόλο και Ορχήστρα το οποίο εκτελέστηκε απο την Nederlands Ballet Orkest με διευθυντή ορχήστρας τον Peter Rundel και Σολίστ την Hebe Mensinga.

Τον Ιούνιο του 2004 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην Σύνθεση στην Ανώτατη Ακαδημία Μουσικής και Χορού του Ρότερνταμ με καθηγητή τον Rene UIjlenhoet κερδίζοντας την ίδια στιγμή το Βραβείο Σύνθεσης της Ακαδημίας.

Απο το Σεπτέμβριο του 2004 είναι καθηγητής Σύνθεσης και Ενορχήστρωσης στην Ανώτατη Ακαδημία Τεχνών του Πόρτο (Πορτογαλία).